Levensvragen

Bij het verlies van een  geliefde, werk, relatie, toekomstperspectief ontstaat iets dat je zou kunnen omschrijven als een breuk, een gat, de val van de ziel, een amputatie. En precies op dat punt waar even of langere tijd  of nooit meer iets  is daar kunnen zich allerlei levensvragen aandienen.

Dood of niet weten hoe te leven.

Verlangen naar de dood. Weg zijn bij waar je nu staat in je leven is zo’n verlangen.. Misschien ken je hem/haar uit eerdere situaties in je leven. Zo niet, dan schrik je daar enorm van. Ook als je dat verlangen al eerder kende kan je er natuurlijk van schrikken. Je had misschien gedacht dat gebeurt mij nooit meer.

Dat verlangen naar de dood of denken over de dood ontstaat daar weer je niet weet hoe te leven. Hoe leef je met een verlies? Hoe leef je ondanks een verlies?

Weet dat jij je  niet hoeft te schamen over jouw gedachten. Delen lost niet op maar maakt het wel minder zwaar of eenzaam.  En ik moedig je graag aan tijdens je zoektocht hoe te leven nadat er iets afbrak.

Zoeken naar de zin van het leven

Als kind van een vader die getraumatiseerd uit de 2de wereldoorlog kwam heb ik mij vaak afgevraagd. Waarom pleegden al die mensen in de kampen niet collectief zelfmoord? Waar werd zin in het leven aan ontleend?

Zo kan verlies  werken:  verliezen van zin, belangrijke waarden die onder druk komen te staan.  Ontdekken van of luisteren naar  jouw roeping of unieke bijdrage aan het leven geeft weer richting en houvast.

Dat lukt niet in je eentje.  Dan heb je een klankbord voor nodig die vragen stelt.  Die uitnodigt om stil te vallen en te wachten. Of juist te gaan bewegen. Niet doelgericht maar onderzoekend.

De gesprekken voeren we naar aanleiding van de door jou getekende levenslijn.

Eenzaamheid en het vinden van jouw hulpbronnen.

Iets of iemand verliezen  kan je onderdompelen in eenzaamheid. Een gevolg van het  verliezen van verbinding met jezelf of de wereld om je heen. Wanhoop, boosheid, verdriet kunnen in de weg staan om de verbinding met de buitenwereld te maken. Angst voor alles wat zich in jou aandient kan je doen “besluiten” om je af te sluiten, te bevriezen. Of je wordt juist heel druk. Of je gaat rationaliseren.

Eigenlijk is de weg terug naar binnen of juist naar buiten alleen te gaan wanneer je besef hebt van je hulpbronnen. Wat zijn jouw hulpbronnen waardoor jij kalmeert, jezelf reguleert en steunt?

bhr-herstelLevensvragen