Levensvragen

Van sterk-doen naar kwetsbaar-zijn

Je bent flink en zet je schouders eronder. Je weet van geen ophouden! Doorgaan en volhouden lijken jouw motto te zijn. Het lijkt alsof alle verantwoordelijkheid op jou rust. Om de relatie leuk te houden. Het gezin draaiende te houden. Het werk goed te doen of af te krijgen.

Verlies en herstel

Dat je gericht bent op volhouden, voor de ander(en) zorgen, verder gaan waar anderen stoppen, het is er langzaam ingeslopen. En nu is het een vanzelfsprekendheid geworden.

Ontdekken waar jouw grenzen liggen, wat jouw behoeften zijn, wat jij wilt en daar de dialoog over aan gaan is de uitdaging die bij dit thema hoort.

Van geslotenheid naar verbinding

Je voelt je intens gekwetst. Of je voelt je voor de zoveelste keer gekwetst. Je ziet geen andere uitweg dan je af te sluiten voor wat je voelt én voor de ander. Je hoofd maakt overuren want je bent veel aan het argumenteren in jezelf én met jezelf of met de ander. Om je gelijk te krijgen, je te verdedigen of de ander een draai om zijn oren te geven.

Verlies en herstel

Als vanzelfsprekend ben je geneigd om je af te wenden van wat je pijn doet. Daarmee verlies  je ook de verbinding met je eigen heelheid én met de ander.
Herstel ontstaat wanneer je jouw pijn onder ogen ziet en ervaart zonder het groter of kleiner te maken. Vaak heb je daar hulp bij nodig omdat het zo tegengesteld is aan je eerste reflex namelijk weggaan van wat zeer doet.

Ik moet ook altijd alles zelf doen

Je hebt vaak het gevoel er alleen voor te staan. En eigenlijk is dat alleen maar een bevestiging waar
je diep in jezelf van overtuigd bent namelijk “eigenlijk moet ik het allemaal zelf doen”. En je wilt niet
meer het risico lopen om gekwetst of in de steek gelaten te worden en daarom hecht jij je met mate.

Verlies en herstel

Je vertrouwen is geschonden op cruciale momenten in je leven. Je hebt besloten het alleen te doen en niet meer te vragen om steun.  Als er wel steun is laat je die niet volledig toe. Want je wilt niet opnieuw de ervaring van teleurstelling hebben.
Rouwen om het vertrouwen dat je hebt verloren geeft verzachting. Daardoor komt er weer ruimte om te steunen, te ontvangen en de ervaring te krijgen dat je er niet altijd alleen voor staat.

Van overleven naar leven

Het leven voelt als een keurslijf. Je beleeft weinig plezier. Is dit het leven dat je wilt leiden? Soms droom je of fantaseer je wat je allemaal zou doen als……..je maar durfde, genoeg geld had, je niet schuldig zou voelen, vrij zou zijn.

Verlies en herstel

Soms heb je zoveel meegemaakt dat je in de overlevingsstand blijft staan. Dat maakt dat je je leven altijd afgepast leeft. Misschien ken je periodes van depressies en durf je niet meer stil te zijn. Misschien ben je in de war geweest en durf je jouw creativiteit niet meer te volgen. Of heb je een dierbaar mens verloren en was er geen ruimte om te rouwen.

Stil staan bij wat je hebt verloren of hebt ingeleverd is de start om uit de modus van overleven te komen. Tranen zijn dan de compost voor groei. In plaats van stilstand ontstaat een beweging.

bhr-herstelLevensvragen