Met de trein naar Schiedam. Ik kan mij niet herinneren daar eerder te zijn geweest en  loop als een toerist door de winkelstraat. Wat een verscheidenheid van winkels!. Opvallend vond ik de twee bruidszaken een paar honderd meter van elkaar. Kom daar maar eens om in Haarlem.

Ik bezocht de tentoonstelling:  Missen als een ronde vorm in het Schiedams museum.
Deze begeleidende tekst raakte mij. Kunstenaars keren in hun werk herhaaldelijk terug naar dezelfde plek, hetzelfde motief of dezelfde handeling. Alsof het verlies steeds weer opnieuw aangeraakt en onderzocht moet worden. Dat herhalende laat zien hoe rouw niet iets is wat voorbijgaat, maar iets dat zich verweeft met het leven.

Je raakt het verlies nooit helemaal kwijt maar het wordt onderdeel van je leven. Daardoor wordt je leven rijker ( daarover later meer). Die ervaring krijg je natuurlijk pas als je terugkijkt en jij jezelf vragen stelt zoals : wat heb ik geleerd, wat  heb ik achtergelaten, wie zijn mij nabij geweest, wie kon ik nabij zijn door mijn ervaring.

Ik kan de tentoonstelling zeer aanraden en het bijhorende boek van Hanne Hagenaars.

Dit is link naar de tentoonstelling.