Blog

Over roeping gesproken

on 15 juli 2019

Op een dag wist je eindelijk wat je
te doen stond, en je begon
ook al bleven de stemmen rondom jou
hun slechte raad schreeuwen
ook al begon het hele huis te beven
en voelde je het oude trekken aan je enkels.

“Repareer mijn leven!” schreeuwde iedere stem.
Maar je stopte niet.
Je wist wat je te doen stond, ook al rukte de wind
met zijn stijve vingers aan de fundamenten zelf,
ook al was hun
droefenis verschrikkelijk.

Het was al laat genoeg, en de nacht wild,
en de weg vol met gevallen takken en stenen.

Maar stukje bij beetje,
terwijl je hun stemmen achter je liet,
begonnen de sterren te branden
door de wolkensluiers heen,
en er was een nieuwe stem die je langzaam
herkende als de jouwe, die je gezelschap hield
terwijl je dieper en dieper de wereld in ging,
vastbesloten het enige te doen wat je kon doen
vastbesloten het enige leven te redden dat je kon redden.

Mary Oliver.

Frances NuijenOver roeping gesproken

Join the conversation